Wat is de SCHIP-aanpak

Vechtscheiding voorkomen

Een aanzienlijk deel van de echtscheidingen escaleert tot een vechtscheiding. Een ontwikkeling die doorgaans niet door de partners is gekozen, waarbij kinderen veelal de dupe zijn en professionals vaak vastlopen.

De SCHIP-aanpak betreft een postrelationeel rouwtraject voor ex partners. Het uiteindelijke doel is samen op te trekken als partners in ouderschap. De SCHIP-aanpak bestaat uit een aantal fases die de ex-partners gezamenlijk doorlopen. SCHIP is het acroniem voor: Samenkomen, Conflict en Verliesverheldering, Helpend horen, Integratie en Partners.

Een vechtscheiding kenmerkt zich door de ernstig conflictueus verlopende communicatie tussen ouders. Regelmatig verliezen ouders daarbij het belang van de ander en van de kinderen uit het oog en staan ze continu in de vechtstand. Het precieze aantal vechtscheidingen is niet bekend. Vanaf 1 januari 2016 registreert de gemeente Amsterdam vechtscheidingen bij het meldpunt voor huiselijk geweld en kindermishandeling.

Het woord ‘vechtscheiding’ heeft de focus op het conflict al in zich. De onderliggende verliesaspecten van de echtscheiding komen daardoor minder in beeld. Verliesaspecten betreffen niet alleen het verlies van de partner, gedeeltelijk verlies van de kinderen, maar veelal ook het verlies van vertrouwen, bestaande financiële zekerheden, sociale omgeving, huis en haard etc.

Echtscheiding genereert rouw. Deze rouw wordt doorgaans individueel beleefd. Niet zelden wordt voorbijgegaan aan wat beiden gezamenlijk hebben verloren. Een aanpak waarbij aandacht is voor zowel verlies- als conflictaspecten, lijkt een aanzienlijk oplossingspotentieel te hebben om uit de vechtscheiding te komen. Zo kunnen ex partners weer als partners in ouderschap samen verder.

Dit pleit voor een onconventionele benadering van vechtscheidingen waar niet slechts wordt gefocust op de realiteit van het ontstane conflict maar waar ook wordt gekeken naar datgene wat verloren is gegaan in de voorbije relatie.